As asociacións Motoleiros e Golfos Artabros Escúter Clube, organizan o próximo 11 de xullo, no auditorio da casa da cultura Pintor Lloréns da localidade de Sada (A Coruña), as 1ª Xornadas de primeiros auxilios para o motorista.
Será ás 16:30 horas cando comece a recepción dos participantes na zoa de aparcamento reservado diante da casa da cultura, para comezar cunhas charlas sobre seguridade viaria, siniestralidade e circulación en grupo.
A continuación farase un pequeno descanso e comezará a parte práctica sobre primeiros auxilios, contando coa colaboración de técnicos da Cruz Roja.
Se finalmente da tempo, farase unha pequena ruta pola localidade, pero a organización non cree que o final sexa posible.
A ventaxa desta xornadas non é só o carácter formativo básico que todos deberíamos ter, senon que as mesmas teñen un carácter solidario, xa que son en beneficio da Cruz Roja.
A inscripción é de 5 €, e a todolos inscritos daraselles un boleto para participa no Sorteo de Oro da Cruz Roja cun valor igual á inscripción.
Aló estaremos para disfrutar dunha xornada de compañia moteira, solidaridade e formación moi interesante.
Vespa & Lambretta dende Culleredo > Coruña > Galicia > España
Orixes
O movemento mod xurdiu no Reino Unido en 1958 promovido por adolescentes con relacións familiares co negocio da sastrería.
Estes mods primigénios eran de clase media e mostraban interese polas novas modas que chegaban do continente, tales como os traxes entallados italianos, e estilos musicais negros estadounidenses, como o modern jazz e o rhythm and blues.
Está moi estendida a crenza de que tanto mods como os seus rivais os rockers xurdiron a partir dos Teddy boys, unha subcultura que floreceu en Inglaterra nos 1950s. Os Teddy boys estaban influídos polo rock n' roll estadounidense, vestían con estilo eduardiano e lucían peiteados pompadour ou quiff.
Os mods estaban interesados, polo xeral, nos estilos do continente europeo: conducían escúteres italianas, bebían café expreso, cortábanse o pelo ao estilo francés e vían cine da Nova Ola. Frecuentaban os mesmos clubs londinenses que os estudantes franceses e estudaban as súas roupas. Os mods víanse a si mesmos como cidadáns de Europa ou do mundo, máis que como simplemente residentes británicos. Os modernistas tamén eran intelectuais, e lían aos poetas beat e aos escritores existencialistas.
A vestimenta dos mods sufriu algunhas modificacións a comezos dos 60. A chaqueta, feita a medida, levaba tres ou catro botóns e era de cor escura ou tonic. A camisa tiña polo xeral o pescozo curto de punta ou redondeado e os gemelos nos puños estaban moi de moda. O nó na gravata era estreito. Os mocasines podían ser en pel de cocodrilo e de diversas cores. A pinta máis casual era a camiseta co laurel de Fred Perry, jeans Levi's con pequenos dobleces, as "Desert Boots" de Clarks, "Bowling Shoes" e camisa Ben Sherman. Para protexerse da intemperie durante as viaxes na escúter, levaban unha parka, adornada de símbolos mods como flechas, dianas e bandeiras británicas.
A Lambretta serie 3, a TV ou a Special e Vespa GS eran os modelos máis utilizados e sobre as que lle instalaban numerosos accesorios.
Obviamente existía tamén a versión feminina do mod: a modette. Inicialmente vestía roupa un pouco masculina como o "xta press" Levi's, camiseta Perry e mocasines. Cara ao ano 65, a pinta das mod girls foi influída pola difusión do "pop art". Nacían os vestidos enteiros ou a tres pezas," decorados con formas geométricas e con cores moi vivas. O estilo tamén se caracterizaba polo corte de cabelo: liso, coa raia no medio ou corte tipo casco ou Bob
A partir de 1.966 o fenómeno modernista vive cambios notables. Reivindicando a orixe obreira do movemento contra a apertura cara á clase media, estaban os hard mods. Lonxe da influencia psicodélica do "Swinging London", estes levaban unha pinta máis casual con camiseta Lonsdale e botas. Preferían escoitar o ska orixinal e logo frecuentarían os clubs de northern soul de Wigan.
A aparición na escena musical dos Jam de Paul Weller, autores dun enérxico power pop que non despreza os elementos blues e soul, revigorizó o modernismo. O "Modfather", como chaman a Weller, é sempre un modelo a imitar: moitos comezan a usar buzos decorados con flechas e os zapatos cocacolos.
Estamos no 79, en pleno mod revival. Nos cines presentan Quadrophenia, largometraje de F. Roddam producido polos Who. Malia as críticas dos máis ortodoxos que sinalan algunhas imperfeccións estilísticas, a película reconstrúe a vida modernista dos anos 60, evidenciando os diversos aspectos e puntos débiles do complexo fenómeno. Así, nos anos 80, parka, escúteres e traxes elegantes florecen en numerosos eventos organizados en toda Europa. Xorden novas bandas como os Chords, Secret Affair e Purple Hearts.
En 1989, a tradición modernista foi redescubierta no novo contexto do "acid jazz", que, a diferenza do anterior "Mod revival", mantivo vivo o espírito progresista que sempre foi o verdadeiro corazón do movemento Mod. O principal desta cuarta ola Mod é a súa integración do espírito progresista coa tradición: usan roupa actual baseada na moda dos 60, e oen música actual que recolle estilos e instrumentos dos 60, á vez que gozan a moda e música orixinal. Ademais hai moitas posibilidades para un mod actual: trinta anos de existencia dunha cultura xuvenil deu orixe a moitas variacións, cada unha definida por estilos de roupa e preferencias musicais.
O ideal mod nunca morreu, simplemente se reinventó a si mesmo de diferentes formas: desde o Londres de finais dos 50, cos beatniks de Soho e o seu gusto polo bebop, e desde os elegantes mods de comezos dos 60 ata a aparición dos movementos skinhead e suedehead que inspiraron a música e o estilo de bandas dos 80 como Madness, the Beat e the Specials. Está presente tamén na escena británica do northern soul, que viu a miles de mozos no norte de Inglaterra dedicar as súas vidas a comprar os máis raros discos de soul norteamericano; os soulboys de Essex de finais dos 70, os casuals de roupa deportiva de comezos dos 80 e a escena do acid house de finais desa década. Os mods aínda viven, en moitos discípulos do hip hop que usan a pinta dos primeiros modernistas do jazz. Diferentes nomes, diferentes roupas, diferentes discos, pero todos unidos por unha perspectiva singular do seu estilo de vida.
Filosofía de vida
Practicaban unha filosofía de "vida limpa baixo circunstancias difíciles". Querían ter só o mellor do mellor: a mellor música, a mellor roupa, os mellores libros, o mellor medio de transporte... que de cando en cando son os máis caros ou os máis populares, aínda que poden selo ocasionalmente.
Avanzar e aprender" son as palabras craves da esencia modernista. Conceptos como movemento, acción e creación estaban ben arraigados na mente dos mods e concretábanse en desprazamentos frenéticos dunha parte a outra da cidade.
O "avanzar" implicaba a procura do que puidese estar na vanguardia musical ou de vestuario, para despois abandonalo cando se facía masivo e banal. Soamente deste xeito podíanse mergullar no estilo de vida modernista, cultivándoo e afinándoo progresivamente e confrontándose cos máis sofisticados.
Isto significaba "aprender".
Articulo visto en Taringa: Tribus y Grupos Sociales [Post 2]
Y despois de ler isto creo firmemente que eu tamén son un Mod!!!!
Vespa & Lambretta dende Culleredo > A Coruña > Galicia > España
Precioso!!!!
Grazas Tony pola sorpresa ...
Vespa & Lambretta dende Culleredo > A Coruña > Galicia > España
Unha auténtica preciosidade!!!!
+ info:
- Blog 
Entradas
